Demokracja finansowa to nowy, etyczny sposób emisji pieniądza. Polega on na dodawaniu pieniędzy na konta obywateli, w miejsce oprocentowania wkładów. Oprocentowanie powiększa dysproporcje majątkowe, dodawanie dysproporcje te zmniejsza, prowadząc do niwelowania różnic majątkowych, a w efekcie, do realizowania zasad sprawiedliwości społecznej.

Dodawanie pieniędzy na konta obywateli jest potrzebne i ekonomicznie zasadne. Jest sposobem wyjścia z deflacji; braku pieniędzy na rynku jaki został wytworzony przez złe prawo: przez nadmierne podatki oraz poprzez emisję pieniądza na zasadzie eskalacji społecznego długu, czyli przez udzielanie wirtualnych kredytów bez pokrycia i bez zrównoważenia ich, emisją nowego pieniądza dla społeczeństwa. Emisja pieniądza nie powinna być tworzona na zasadzie długu, gdyż prowadzi to do deflacji; wycofywania pieniądza z rynku, a w przypadku oprocentowania, dodatkowo do instytucjonalizowania i upowszechnienia lichwy, czyli do tworzenia antagonistycznych stosunków społecznych. Konieczność spłat kredytu-długu prowadzi do zubażania wspólnoty; poprzez powstanie piramidy długów, która blokuje działalność gospodarczą, wręcz niszczy ją poprzez liczne bankructwa. Natomiast pieniądz, wycofany z rynku poprzez operacje spłaty kredytów, spoczywa w bankach i jest dostępny jedynie dla tych, którzy podejmą się dalszego ograbiania wspólnoty z realnego pieniądza i wpłacenia ustalonej kwoty powziętego długu („kredytu”) do banku. Gospodarczy wzrost zostaje zahamowany. Zamiast „Wolności i rozwoju” realizowany jest zastój i zniewolenie.

Demokracja finansowa jest lekarstwem na patologię obecnego systemu finansowego. Dodawanie pieniędzy na konta zubożonych obywateli, jest etycznym sposobem emisji pieniądza. Nie tylko zlikwiduje deflację i pozwoli ludziom zaspokoić niezbędne potrzeby bytowe, ale odbuduje popyt i przyczyni się do ożywienia gospodarki. Ta prosta operacja finansowa jest zasadna ekonomicznie i gospodarczo, bowiem dzisiaj, brakuje na rynku pieniądza:  katalizatora działań gospodarczych. Dodawanie pieniędzy na konta ludzi najuboższych, może także polegać na przywróceniu zasiłków dla bezrobotnych, niesłusznie zlikwidowanych przez ekipy rządzące. Brak takiego działania ze strony rządu i najwyższych urzędników odpowiedzialnych za finanse wspólnoty jest świadectwem ich złej woli i złych intencji. O braku dobrych intencji najlepiej zresztą świadczy doktryna „schładzania gospodarki”, wprowadzana w Polsce i na całym świecie, przez zwolenników praktycznego egoizmu.

Po zlikwidowaniu deflacji dodawanie pieniędzy na konta obywateli zostanie skorelowane z poziomem i tempem wzrostu gospodarczego, tak aby umożliwić ludziom racjonalną konsumpcję wytwarzanych dóbr. Dodawanie pieniędzy na konta, to kreacja funduszu konsumpcyjnego, który równoważy wirtualny fundusz inwestycyjny, zabezpieczając zubażanie społeczeństwa w trakcie spłaty kredytów-długów do banku.

Demokracja finansowa jest powrotem do racjonalnej polityki finansowej. Otwiera nowe perspektywy rozwoju społeczeństw i narodów. Umożliwia prowadzenie narodowej, demokratycznej i parlamentarnej, kontroli emisji pieniądza, w miejsce panującej dzisiaj finansowej samowoli. Demokracja finansowa jest instrumentem uzasadnionego zwiększania masy finansowej, skorelowanego ze wzrostem gospodarczym. Demokracja finansowa to wyzwalanie ludzkiej inicjatywy i przedsiębiorczości, w celu produkcji dóbr, bez konieczności pogoni za zyskiem.

Genezą demokracji finansowej jest analiza niezadowalającego istniejącego stanu rzeczy w Polsce i na świecie. Zniesienie parytetu złota dla światowych walut (demonetaryzacja złota) jak dotąd ujawniła jedynie swoje negatywne skutki; wzrost spekulacji i niesprawiedliwości społecznej. Demokracja finansowa wykorzystuje w sposób pozytywny demonetaryzacje złota. Jest propozycją wprowadzenia dobrego prawa w miejsce złego prawa w zakresie polityki finansowej. Demonetaryzacja złota, w teorii demokracji finansowej, okazuje się początkiem racjonalizacji gospodarki.

Demokracja Finansowa jest alternatywą dla wprowadzanego od lat totalitaryzmu finansowego, nazywanego globalizmem. Jest to także alternatywa dla biurokratycznego zniewolenia narodów w Unii Europejskiej. Z tym, że w obu tych przypadkach nie mamy wyboru; trzeba realizować zasady demokracji finansowej w Unii, czy poza Unią. Unia to tylko konkretny, europejski przejaw globalizmu, czyli finansowego totalitaryzmu. Demokracja finansowa z czasem zdominuje świat. Jest to wielkie wyróżnienie, że Polacy mogą ją zacząć realizować u siebie bez względu na wstąpienie do Unii Europejskiej. Po ewentualnym wstąpieniu do Unii, co jak wiadomo zależy od wyniku referendum, trzeba z jeszcze wiekszą energią i poświęceniem realizować zasady demokracji finansowej, gdyż prawo wprowadzone praktycznie bez naszej zgody i wiedzy, na zasadzie manipulacji świadomością obywateli przez mas media będzie przeciwko nam. Bez realizacji demokracji finansowej, staniemy się po prostu ofiarami rasizmu.

Demokracja finansowa opiera się na duchowości zawartej w Nauce Jezusa, znanej nam z Ewangelii. Jest zgodna ze współczesną nauką społeczną Kościoła. Nowością jest postulat wprowadzenia zasad wiary do instytucji życia państwowego, w tym, właśnie do instytucji finansowych. To sprawia, że demokracja finansowa jest początkiem realizacji chrześcijaństwa długo oczekiwaną WIOSNĄ CHRZEŚCIJANSTWA.

Teoria demokracji finansowej wyrasta z refleksji nad przemianami duchowości człowieka (jako efektu ewolucji) i w nich właśnie widzi przyczyny rozwoju lub upadku gospodarczego całej wspólnoty. Bada zależności ekonomiczno-finansowe w makroskali. Jej ustalenia są zasadne, tak samo jak prawa matematyki. Wiele twierdzeń teorii demokracji finansowej jest odzwierciedleniem rzeczywistych procesów zachodzących w społeczeństwie. Stąd rodzi się także, zasadność sformułowanych przewidywań.

Aktualizowano 25.11.2005. Zmiana stanowiska wobec pieniądza terminowego została opisana w artykule: Pieniądz oprocentowany ujemnie.